جمعه , 15 فروردین 1404
خانه » بزرگسال » بیشتر بدانیم » اثرات هورمون ها بر نشانه های بیش فعالی در زنان

اثرات هورمون ها بر نشانه های بیش فعالی در زنان

تغییرات هورمونی در دوره قاعدگی، دوران پیش از یائسگی یا دوران یائسگی منجر به افزایش نشانه های بیش فعالی می شود و درمان زنان مبتلا به بیش فعالی ممکن است پیچیده تر شود. علت افزایش شدت نشانه ها، پایین آمدن سطح استروژن (هورمون زنانه) است. اطلاعات کمی درباره رابطه داروهای بیش فعالی و هورمون ها در دسترس است. اگرچه داروهای بیش فعالی هم برای زنان و هم مردان در کاهش نشانه های بیش فعالی می تواند موثر باشد اما کم شدن سطح بعضی از هورمون ها منجر به کاهش اثربخشی داروها در زنان می شود. تغییرات چرحه ای هورمون استرژن و پروژسترون در دوره یائسگی در تعیین دوز مناسب دارو برای درمان بیش فعالی زنان باید در نظر گرفته شود.

تغییرات هورمونی در دوره بلوغ (کم شدن هورمون ها و یا نوسان در هورمون ها)، در دختران بیش فعال منجر به واکنش هیجانی شدید می شود. سطح پایین استروژن معمولا در دروان قبل از قاعدگی، بعد از بچه دار شدن یا در طول یائسگی اتفاق می افتد. هورمون ها به شکل تدریجی چندین سال قبل از یائسگی شروع به کاهش می کنند که به این دوره پیش از یائسگی می گویند و 10 سال قبل از یائسگی را در بر می گیرد. نشانه هایی که زنان در دوره پایین بودن سطح استروژن دارند شامل افسردگی، تحریک پذیری، مشکلاتی در تمرکز، توجه، مشکل در حافظه و همچنین تشدید نشانه های بیش فعالی می شود. این نشانه ها در بعضی از زنان بیش فعال می تواند با سندروم PMS یا پایین آمدن خلق در دوران قاعدگی همراه باشد.

اگر در دهه 40 یا 50 زندگی هستید و اختلال بیش فعالی دارید باید از نشانه های مرتبط با یائسگی مطلع باشید. ابتدا اینکه منوپوز می تواند مثل سایر زنان با نشانه های مشکلات حافظه، تغییرات خلقی، بی خوابی، گرگرفتگی همراه باشد. ممکن است احساس کنید که در حافظه کلامی کوتاه مدت یا بازیابی لغات دچار مشکل می شوید. پس حتما این موضوع را با پزشک متخصصی که از تاثیر کاهش استروژن بر نشانه های بیش فعالی آگاه است در میان بگذارید.

همه این نقص های شناختی و احساس تحریک پذیری، خستگی، نگرانی و مشکل در به خواب رفتن منجر به تشدید نشانه های بیش فعالی در زنان بیش فعال و ناتوانی آنها در کنار آمدن با نشانه های خود می شود. شاید به همین دلیل است که بسیاری از زنان به دنبال درمان نشانه های بیش فعالی خود در سنین 30 تا 40 سالگی بر می آیند.

بعضی از دارو ها که برای درمان بیش فعالی در کودکان تجویز می شود اثرات جانبی مانند افزایش پرولاکتین در پسران داشته اند که باید احتیاط لازم توسط متخصصان موقع تجویز دارو ها صورت بگیرد.

 

[جهت کسب اطلاعات بیشتر پست مقابل را مطالعه نمایید: بیش‌فعالی چه چیزی هست و چه چیزی نیست؟ ]

حتما ببینید

سردرد، مشکلی رایج در افراد بیش فعال

سردرد یک مشکل رایج هم در کودکان و هم بزرگسالان مبتلا به اختلال کم توجهی …